ยฉ Twycer / www.twycer.nl

Three-peat: Hier in het Zuiden

door met Geen reactie Seizoen 2025-2026

17-05-2026

PSV – FC Twenteย 

5-1

๐“๐ก๐ซ๐ž๐ž-๐ฉ๐ž๐š๐ญ: ๐‡๐ข๐ž๐ซ ๐ข๐ง ๐ก๐ž๐ญ ๐™๐ฎ๐ข๐๐ž๐ง ๐ŸŽจ๐Ÿ†

Voor veel mensen is PSV al hun hele leven een vast onderdeel van het bestaan. De club verbindt generaties supporters en zorgt ieder seizoen opnieuw voor momenten die je samen beleeft en nooit meer vergeet. In een stad die groot is geworden door te durven vernieuwen, geldt nog altijd hetzelfde principe: wie vooruit wil, moet samen bouwen. Bij iedere PSVโ€™er stroomt het streven naar het hoogst haalbare door iedere vezel van het lijf.

Dit seizoen kreeg dat verhaal opnieuw een bijzonder hoofdstuk. Onder leiding van ons Peter Bosz werd PSV voor het derde jaar op rij kampioen van Nederland. Aan het begin van dit seizoen brachten we onze trainer in beeld in zijn machinekamer, werkend aan een nieuw meesterwerk. Met de herinneringen aan twee eerdere landstitels op zak bouwde hij verder aan een ploeg die trouw bleef aan zijn manier van voetballen. Aanvallen is in Eindhoven nooit een keuze geweest, maar een overtuiging.

Iedereen die PSV een warm hart toedraagt weet dat een kampioenschap nooit het werk is van รฉรฉn persoon. Het is het resultaat van een club waarin spelers, staf en supporters elkaar versterken. โ€œEenheid en clubgeest, dat zie je op het veldโ€, klinkt het in Hier in het Zuiden. Datzelfde lied galmde op 1 februari al door het Philips Stadion, toen PSV de concurrent van het veld blies. Eendracht Maakt Macht is geen loze slogan, maar de motor van ons succes.

De supporter die centraal staat in onze actie symboliseert iedereen die PSV in zijn hart draagt. De mensen die week in, week uit hun stem laten horen, die de club volgen in goede en slechte tijden en die samen vieren wat we met elkaar hebben bereikt. Trots is hier geen gevoel voor even, maar iets dat van generatie op generatie wordt doorgegeven.

Vandaag sluiten we een seizoen af waarin PSV opnieuw heeft bewezen wat mogelijk is als iedereen dezelfde kant op kijkt. Drie landstitels op rij. In deze stad wordt niet te lang teruggekeken naar wat was, maar gebouwd aan wat nog komen gaat.

Hier in het Zuiden, in die mooie Lampenstad, weten we wat ons verbindt. Eens per jaar wordt PSV kampioen. En dat gaan we ieder jaar weer over doen. ๐Ÿ˜‰

๐„๐ข๐ง๐๐ก๐จ๐ฏ๐ž๐ง ๐๐ž ๐ฏ๐จ๐ž๐ญ๐›๐š๐ฅ๐ก๐จ๐จ๐Ÿ๐๐ฌ๐ญ๐š๐! #๐Ÿ๐Ÿ•

ยฉ Twycer / www.twycer.nl

Wat ons verliet, leeft hier voort

door met Geen reactie Seizoen 2025-2026

13-12-2025

PSV – Heracles Almelo

4-3

Er zijn in de geschiedenis van PSV namen die niet verdwijnen met de tijd. Namen die geen verleden worden, maar onderdeel blijven van het heden. Omdat ze niet alleen bij de club hoorden, maar de club mede vormgaven. Frits Philips is zoโ€™n naam.

Het begon klein. In 1911, met een jongetje dat een bal wegtrapte op een veld aan de Frederiklaan, bij een houten tribune. Niemand kon toen vermoeden dat die simpele aftrap het begin zou zijn van een verhaal dat meer dan een eeuw later nog altijd wordt doorverteld. Dat PSV zou uitgroeien tot een club die groter is dan voetbal. Dat stad, club en mensen zo onlosmakelijk met elkaar verbonden zouden raken.

Frits zag het allemaal gebeuren. Hij zag PSV ontstaan, groeien, vallen en weer opstaan. Hij zag titels, teleurstellingen, Europese nachten en roerige zondagen. Hij zag het stadion groter worden, het Philipsdorp tot leven komen รฉn Eindhoven ontwikkelen, terwijl de kern hetzelfde bleef: saamhorigheid. Hij was geen man van de voorgrond, maar van nabijheid. Altijd aanwezig. Altijd betrokken. Tussen de mensen, op de tribune. Vak D, rij 22, stoel 43.

Twintig jaar geleden, op 5 december 2005, namen we afscheid van Frits Philips. Maar afscheid is hier nooit definitief geweest. Want wie PSV in het hart draagt, blijft onderdeel van deze club. Zijn naam leeft voort in alles wat PSV is geworden. In het licht dat nooit is gedoofd. In het gevoel dat je krijgt als je dit stadion binnenstapt en weet: dit is meer dan een wedstrijd. Dit is thuis.

En toch gaat dit verhaal verder dan รฉรฉn naam. PSV heeft door de jaren heen meer mensen verloren die onlosmakelijk bij deze club horen. Iconen als Willy van der Kuijlen, Mister PSV, die het rood-wit belichaamde als geen ander. Harry van Raaij, een voorzitter met een supportershart, die de club leidde zoals hij leefde: met gevoel, met trots, met betrokkenheid. Kees Rijvers, en ook Thijs Slegers.. mensen die ieder op hun eigen manier PSV kleur gaven, richting gaven, betekenis gaven.

Maar ook dichterbij. Supporters. Vrienden. Mensen die hier hun vaste plek hadden. Zoals ook onze Mark. Ons vader, opa, vriend of zoon. Namen die misschien niet direct in de geschiedenisboeken van onze club staan, maar wel in ons geheugen. Op de tribunes waar ze stonden. In de liederen die ze meezongen. In het gevoel dat ze achterlieten.

Wanneer we herdenken, herdenken we hen allemaal. Iedereen die PSV ooit meedroeg en vandaag moet worden gemist. Iedereen voor wie dit stadion thuis was. Dit is geen moment van stilte alleen, maar ook van verbondenheid. Want hun licht brandt door. In het rood-wit. In de stad. In ons allemaal.

PSV is gebouwd op herinneringen. Op mensen. Op levens die elkaar hier kruisten. En zolang wij blijven zingen, blijven staan, blijven voelen wat deze club betekent, zijn zij er nog steeds bij.

Twintig jaar na de dood van Frits kijken we niet alleen terug. We dragen zijn erfenis voor eeuwig mee. Want wat ooit begon met รฉรฉn aftrap, leeft nu voort in duizenden harten.

๐‹๐ข๐œ๐ก๐ญ ๐๐š๐ญ ๐ฏ๐จ๐จ๐ซ ๐š๐ฅ๐ญ๐ข๐ฃ๐ ๐ณ๐š๐ฅ ๐›๐ฅ๐ข๐ฃ๐ฏ๐ž๐ง ๐ฌ๐ญ๐ซ๐š๐ฅ๐ž๐ง. โœจ

uitgelichte afbeelding

Ons Luuk – Afscheid Luuk de Jong

door met Geen reactie Seizoen 2025-2026

18-10-2025

PSV – Go Ahead Eagles

2-1ย 

ย 

Vandaag voelde niet als een afscheid. Het voelde als een weerzien.

Luuk de Jong keert terug naar het Philips Stadion. Niet als speler van ons huidige PSV, maar als iemand die hier altijd thuis zal blijven. Een aanvoerder die generaties heeft geraakt, die de clubgeest heeft belichaamd en samen met ons onvergetelijke herinneringen heeft gemaakt. Luuk liet het Philips Stadion zingen. Springen. ร‰n dromen!

Kampioenschappen. Europese avonden. Doelpunten die het stadion lieten daveren. Luuk schreef hier geen hoofdstuk, hij schreef een tijdperk.

Vandaag namen we dan ook geen afscheid. Vandaag zeggen we alleen: tot ziens. Want verhalen als deze eindigen natuurlijk niet. Ze blijven leven, op de tribunes, in onze harten en in de geschiedenis van de club.

Bedankt, Luuk. En tot ziens. โค๏ธ๐Ÿค